Alles over House (1977)
Het verhaal
De film House heeft een verhaal dat op het eerste gezicht simpel lijkt, maar al snel compleet uit de hand loopt op een manier die alleen deze film kan doen. Het verhaal draait om een groep schoolmeisjes die samen plannen maken voor hun zomervakantie. Wanneer hun originele plannen niet doorgaan, nodigt Gorgeous, een van de meisjes, de groep uit om de zomer door te brengen in het huis van haar tante. Deze tante woont afgelegen in een mysterieus en oud landhuis, en Gorgeous heeft haar al jaren niet meer gezien.
In het begin lijkt alles vredig en gezellig; de meisjes genieten van de sfeer en leren de excentrieke tante kennen. Maar al snel beginnen er vreemde dingen te gebeuren in het huis. Het blijkt dat het huis een eigen wil heeft en langzaam verandert de vrolijke vakantie in een surrealistische nachtmerrie. Eén voor één worden de meisjes op bizarre, creatieve en soms komische manieren het slachtoffer van het huis en de geheimen die het verbergt.
Het verhaal klinkt misschien als een typische horrorfilm, maar House onderscheidt zich door zijn unieke, maximalistische energie. De bizarre wendingen en het theatrale acteerwerk geven de film een bijna droomachtige sfeer die nergens anders mee te vergelijken is. Ondanks de chaos blijft de film toch fascinerend en uniek, en het is onmogelijk om je ogen ervan af te houden.
Het maken van de film
Wat ik ook echt interessant vind aan House is dat de actrices helemaal geen echte actrices waren. De meeste van de meiden in de film waren eigenlijk modellen of gewoon onbekende gezichten. Dat maakt hun acteerwerk juist heel natuurlijk en ongekunsteld, wat de film een authentieke vibe geeft. Ook vond ik het leuk dat Obayashi's vriend, Tatsuya Nakadai, in de film speelt, wat het allemaal wat persoonlijker maakt. En zijn dochter, Chigumi, heeft zelfs meegeholpen met het schrijven van het script. Het is deze persoonlijke touch die de film zo speciaal maakt en ervoor zorgt dat het niet alleen een film is, maar echt iets van hemzelf. Het voelt daardoor gewoon heel echt en niet geforceerd, wat ik enorm waardeer.
Mijn ervaring met House
Zoals ik op de homepage al zei, is dit een van mijn lievelingsfilms. Ook al is dit een horrorfilm, heeft deze film mij elke keer dat ik het herbekijk een warm gevoel gegeven. Het is gewoon zo simpel en flauw.
Ik vind dat er meer films moeten zijn zoals deze. Veel films tegenwoordig proberen zo realistisch mogelijk te zijn; ze willen jou het gevoel geven dat je mee in het verhaal zit. Oké, dat is ook cool enzo, maar soms wil ik gewoon coole dingen zien, zoals een meisje dat wordt opgegeten door een piano. Films moeten, naar mijn mening, meer gebruik maken van het feit dat ze films zijn.
"A piano that devours young ladies as it plays its gorgeous melody..."